Raamfolie bestaat in twee soorten die zich totaal anders gedragen: statische folie hecht zonder lijm en is eindeloos herbruikbaar, zelfklevende folie zit vast en moet er met warmte weer af. Voor een huurwoning of seizoensdecoratie is de eerste vrijwel altijd de juiste keuze, voor iets wat jaren moet blijven de tweede.
Statische folie hecht zonder lijm
Statische raamfolie blijft op glas zitten door adhesie, niet door lijm. U maakt de ruit nat, legt de folie erop en wrijft het water eronder vandaan. Er blijft nooit lijm achter, de folie is herbruikbaar en hij laat los zodra u een hoek optilt. Dat maakt hem geschikt voor huurwoningen en voor decoratie die per seizoen wisselt.
De beperking is dat hij alleen op glad glas werkt en niet op de matte of gezandstraalde kant van een ruit. Ook op oud, licht aangetast glas met kalkaanslag is de hechting slecht; dat is met een glasschraper en azijn meestal op te lossen.
Bewaar statische folie tussen twee vellen bakpapier of op het rugvel waarin hij geleverd is, plat en niet opgerold. Folie die maanden opgerold in een koker ligt, houdt de rolvorm vast en is daarna nauwelijks meer vlak op een ruit te krijgen.
Zelfklevende raamstickers zijn definitiever
Een gewone raamsticker heeft wel een lijmlaag en zit daardoor steviger vast, ook bij tocht en temperatuurwisselingen. Voor een winkelruit of een sticker die jaren moet blijven zitten is dat de betere keuze.
Verwijderen kost meer werk: verwarm het glas licht, trek de folie in een scherpe hoek terug en verwijder lijmresten met glasreiniger of wat spiritus. Op glas mag u gerust een scherp mesje onder een lage hoek gebruiken; daar richt u geen schade mee aan, mits u het mesje plat houdt en niet in de kit langs de rand terechtkomt.
Op kunststof kozijnen en op gelakt hout is dat mesje juist uit den boze. Blijft er lijm op het kozijn achter, werk dan uitsluitend met een doek en spiritus, en test eerst op een plek die niet in het zicht ligt.
Etsglasfolie voor privacy zonder het licht te verliezen
Melkglasfolie, ook wel etsglasfolie genoemd, laat licht door maar geen scherp beeld. Het is de gebruikelijke oplossing voor een badkamerraam, een tussendeur of het onderste deel van een raam aan de straatkant. U kunt hele ruiten bedekken of alleen een strook op ooghoogte aanbrengen.
In een patroon uitgesneden geeft het een decoratief effect dat overdag oplicht en 's avonds juist silhouetten laat zien. Houd er rekening mee dat privacy in twee richtingen werkt en overdag anders uitpakt dan 's avonds: zodra het binnen lichter is dan buiten, tekent alles wat vlak achter de folie beweegt zich als schaduw af.
Een glazen binnendeur volledig matteren
Voor een glazen binnendeur is er een praktisch punt dat vaak wordt vergeten: een volledig gematteerde deur is niet meer zichtbaar als deur. Een strook op ooghoogte, of een patroon dat het middenvlak vrijlaat, voorkomt dat iemand er tegenaan loopt.
Een strook op ooghoogte lost dat op, en tegelijk het tweede probleem van een gematteerde deur: u ziet niet meer of er iemand achter staat. In een gang met een deur die naar u toe opengaat, is dat een reëel punt.
Een derde mogelijkheid is een patroon dat naar boven toe dichter wordt. De onderste 60 cm blijft dan doorzichtig genoeg om te zien dat er beweging is, terwijl het zicht op ooghoogte wel wordt afgeschermd.
Aan de buitenkant gelden andere eisen
Folie die aan de buitenzijde van het glas komt moet uitdrukkelijk geschikt zijn voor buitengebruik: uv-bestendig en met een lijm die tegen regen kan. Gewone raamfolie laat aan de buitenkant binnen enkele maanden los, meestal eerst aan de bovenrand.
Er is nog een reden om liever aan de binnenzijde te plakken. Een donkere folie op een grote ruit absorbeert warmte, en bij isolatieglas warmt de buitenste ruit dan ongelijkmatig op. Of dat in een concreet geval een risico is, hangt af van het type beglazing en van de folie; bij een groot, donker vlak op dubbelglas is het verstandig dat vooraf bij de glasleverancier na te vragen. Bij een klein decoratief motief speelt het niet.
Plak daarom aan de binnenzijde, tenzij het beeld van buitenaf gelezen moet worden. In dat geval kunt u ook aan de binnenkant plakken met een in spiegelbeeld gesneden ontwerp.
Werk met zeepwater en een rakel
Glas is onverbiddelijk: elke luchtbel en elk stofje blijft zichtbaar omdat u er doorheen kijkt. Maak de ruit daarom eerst schoon met glasreiniger en daarna nat met water waarin een paar druppels afwasmiddel zijn opgelost.
Op die zeeplaag kunt u de folie nog verschuiven totdat hij precies goed ligt. Rakel vervolgens vanuit het midden naar de randen om water en lucht eruit te duwen, en dep de randen droog. Een enkele bel die overblijft, verdwijnt vaak vanzelf binnen een week doordat het restwater verdampt.
Werk niet in de volle zon op een warme ruit. Het zeepwater droogt dan sneller dan u kunt rakelen, waardoor de folie halverwege vastloopt en er een blijvende plooi ontstaat. Vroeg in de ochtend of aan de schaduwzijde van het huis werkt het aanzienlijk beter. Voor folie op een muur in plaats van op glas geldt een andere volgorde; die staat in het stappenplan voor aanbrengen.
Wat er misgaat en waar het aan ligt
Drie klachten komen bij raamfolie steeds terug, en ze hebben alle drie dezelfde oorzaak: het glas was niet schoon genoeg of niet nat genoeg.
Melkachtige vlekken onder statische folie zijn ingesloten water dat niet weg kan. Ze verdwijnen meestal binnen een week vanzelf, maar niet als er een vetlaag onder zit; dan blijft het water daar hangen. Loslatende hoeken bij statische folie komen vrijwel altijd door condens langs de onderrand van de ruit, en zijn met afdrogen en opnieuw aandrukken te verhelpen.
Blijvende bellen onder zelfklevende folie zijn het lastigst, want de lijm hecht rond de bel en de bel zelf blijft. Prik hem door met een speldenpunt aan de rand en wrijf de lucht naar het gaatje toe; op glas is dat gaatje niet zichtbaar. Doe dat binnen een dag, want daarna zit de lijm te vast om de folie nog te laten meebewegen.
