Een wandkleed hangt het rustigst aan een lat of stok door een tunnel in de bovenrand, waarbij het gewicht over de hele breedte wordt verdeeld. Punaises of spijkers door de stof zijn de manier waarop het misgaat: de gaatjes rekken uit en het kleed gaat binnen een jaar scheef hangen.
Ophangen kan met een stok, een lat of klittenband
De rustigste bevestiging is een houten stok of een dunne lat door een tunnel aan de bovenkant, waarbij de stok aan twee haken hangt. Het gewicht verdeelt zich dan over de volle breedte en de bovenrand blijft recht.
Zit er geen tunnel in, dan kunt u een lat over de bovenrand klemmen met een tweede lat ervoor, met een paar schroeven door beide latten heen. De stof zit dan geklemd in plaats van doorboord, en dat is de reden dat deze oplossing jaren meegaat.
Voor lichte kleden werkt een strook zelfklevend klittenband: de zachte kant op het textiel genaaid, de harde kant op een lat aan de wand. Naai die zachte kant vast, plak hem niet. Zelfklevend klittenband dat rechtstreeks op stof wordt geplakt, laat na een seizoen los en de lijm is er dan niet meer uit te krijgen.
Punaises of spijkers rechtstreeks door de stof zijn af te raden. Het volle gewicht komt dan op een paar draden en de gaatjes rekken uit; het kleed gaat binnen een jaar hangen tussen de bevestigingspunten door.
Textiel is de enige wanddecoratie die geluid dempt
In een kamer met een houten of gietvloer, gladde wanden en weinig gordijnen kaatst geluid heen en weer en klinkt een gesprek hol. Een wandkleed van enige dikte absorbeert een deel van die weerkaatsing, vooral in de middentonen waar spraak zit.
Het effect is bescheiden maar merkbaar, en het is het grootst op de wand tegenover het grootste harde vlak. Wie meer demping wil, hangt het kleed met een paar centimeter luchtspleet van de muur af; die luchtlaag doet meer dan extra dikte.
Verwacht er geen akoestische ingreep van. Eén kleed van 1,5 m² in een kamer van 30 m² haalt de galm er niet uit; het maakt de kamer hooguit iets zachter. Wie echt van de nagalm af wil, komt uit bij gordijnen en een vloerkleed, simpelweg omdat die veel meer oppervlak hebben.
Plooien hangen er meestal vanzelf uit
Een kleed dat gevouwen geleverd is, houdt de vouwen eerst hardnekkig vast. Hang het een week op en de meeste vouwen zakken er onder eigen gewicht uit.
Gaat dat niet snel genoeg, dan helpt stomen op afstand met een kledingstomer of een strijkijzer op stoomstand zonder de stof aan te raken. Strijk wol en viscose nooit rechtstreeks; de vezels worden dan glanzend en die glans gaat er niet meer uit. Een licht bevochtigde doek tussen strijkijzer en kleed is de veilige tussenweg.
Krult de onderrand om, naai dan een tweede tunnel met een dunne lat in de zoom, of hang er een klein gewicht in. Dat trekt de stof glad zonder dat u iets aan de wand hoeft te bevestigen, en het werkt beter dan een kleed opspannen, want opspannen vervormt de weefselstructuur.
Zon en stof zijn de twee vijanden
Textiel aan de wand verkleurt in direct zonlicht sneller dan vrijwel elke andere wanddecoratie, en dat gaat ongelijkmatig: de bovenkant verschiet eerder dan het deel achter een meubel.
Hoe gevoelig textiel is, blijkt uit de richtlijnen die musea aanhouden. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed rekent textiel, papier en aquarel tot de zeer lichtgevoelige categorie waarvoor 50 lux wordt aangehouden, terwijl olieverf op 200 lux mag. Ter vergelijking: een woonkamer bij daglicht zit daar een veelvoud boven. Een wandkleed op een zonwand is dus niet een beetje maar tientallen keren zwaarder belast dan wat conservatoren aanvaardbaar vinden.
Stof nestelt zich daarnaast in de vezels en maakt de kleuren dof. Zuig het kleed twee keer per jaar af met de zachte borstel op lage zuigkracht, van boven naar beneden, en houd de zuigkracht laag genoeg om geen lussen op te trekken.
Boven een bed is textiel de veiligste keuze
Boven het hoofdeinde van een bed hangt liever geen glas of zwaar keramiek. Een wandkleed weegt weinig, kan niet breken en dempt bovendien geluid in een kamer waar dat prettig is.
Kies een breedte van ongeveer twee derde van het bed en houd de onderkant 15 tot 30 cm boven het hoofdeinde. Een kleed dat tot op de kussens hangt, ziet er ruim uit maar wordt in de praktijk voortdurend aangeraakt en vuil.
Let bij een kinderkamer op de bevestiging aan de onderkant. Een kleed dat aan de onderrand los hangt, is voor een klein kind iets om aan te trekken, en dan komt de lat mee. Zet de onderrand vast of kies iets wat plat op de wand blijft, zoals beschreven bij wanddecoratie op grijphoogte.
